Douanevervoer is de regeling voor het vervoer van goederen onder douanetoezicht. T1 geldt voor niet-Uniegoederen en T2 voor Uniegoederen die via een niet-EU-land worden vervoerd.
T1 voor niet-Uniegoederen, T2 voor Uniegoederen via niet-EU-landen
Goederen worden vervoerd onder douanetoezicht zonder betaling van rechten
Verwerking via het Europese NCTS-systeem
Borgstelling verplicht ter dekking van de potentiele douaneschuld
Hoofdverplichte is verantwoordelijk voor zuivering bij kantoor van bestemming
Douanevervoer is een bijzondere douaneregeling die het mogelijk maakt om goederen onder douanetoezicht te vervoeren zonder dat invoerrechten of andere heffingen worden betaald. De regeling is vastgelegd in de artikelen 226 tot en met 236 van het Douanewetboek van de Unie. Er worden twee hoofdvormen onderscheiden: extern communautair douanevervoer (T1) en intern communautair douanevervoer (T2).
T1-douanevervoer is bedoeld voor niet-Uniegoederen die door het douanegebied van de EU worden vervoerd. De goederen blijven onder douanetoezicht van het kantoor van vertrek tot het kantoor van bestemming, waar de transitaangifte wordt gezuiverd. T2-douanevervoer is bestemd voor Uniegoederen die worden vervoerd via het grondgebied van een land dat geen deel uitmaakt van het douanegebied van de EU, zoals Zwitserland of Noorwegen. Het T2-document bewijst de Uniestatus, zodat de goederen bij terugkeer in de EU niet opnieuw hoeven te worden ingeklaard.
Beide vormen van douanevervoer worden elektronisch verwerkt via het NCTS (New Computerised Transit System), een EU-breed IT-systeem. Voor douanevervoer is zekerheid (borgstelling) vereist om de potentiele douaneschuld te garanderen. De hoofdverplichte, doorgaans de aangever van de transitaangifte, is verantwoordelijk voor het tijdig aanbrengen van de goederen bij het kantoor van bestemming en het naleven van alle voorwaarden van de regeling.
Een expediteur in Rotterdam moet twee zendingen vervoeren. De eerste is een container met Chinese textiel (niet-Uniegoederen) die bestemd is voor inklaring in Duitsland. Hiervoor wordt een T1-aangifte opgemaakt. De tweede is een pallet met Nederlandse kaas (Uniegoederen) die per vrachtwagen via Zwitserland naar Italie gaat. Hiervoor wordt een T2-aangifte opgemaakt om te voorkomen dat de kaas bij de Zwitsers-Italiaanse grens als niet-Uniegoederen wordt aangemerkt. Beide aangiftes worden via het NCTS ingediend en bij aankomst gezuiverd.
T1 (extern communautair douanevervoer) is voor niet-Uniegoederen die door de EU worden vervoerd. T2 (intern communautair douanevervoer) is voor Uniegoederen die via een niet-EU-land worden vervoerd, zoals door Zwitserland. Het T2-document behoudt de Uniestatus van de goederen.
Borgstelling is verplicht omdat de goederen tijdens het vervoer onder schorsing van rechten vallen. Als de goederen niet bij het kantoor van bestemming aankomen, kan er een douaneschuld ontstaan. De borgstelling garandeert dat deze schuld kan worden geind.
Ja, bedrijven die regelmatig douanevervoer gebruiken, kunnen een vergunning doorlopende zekerheid aanvragen. Hiermee hoeft niet per zending afzonderlijk borg te worden gesteld, wat het proces aanzienlijk vereenvoudigt.
Ontdek meer over gerelateerde douanetermen
CustomsLens automatiseert uw douaneprocessen met AI. Van documentherkenning tot aangifte, wij maken het eenvoudig.